Ruimte voor water: impact op hittestress 's nachts

Impact op hittestress 's nachts

Zolang de watertemperatuur lager is dan de temperatuur van de omgevingslucht, zal het wateroppervlak ook ’s nachts warmte uit de omgeving opnemen en de nachtelijke hittestress beperken. Maar zodra de watertemperatuur hoger ligt dan die van de omgeving (doorgaans tijdens de nacht bij het einde van de zomer en in de vroege herfst) zal de aanwezigheid van wateroppervlaktes eerder bijdragen aan de nachtelijke hittestress. De mate waarin is afhankelijk van het al dan niet voorkomen van stroming, het volume van de watermassa en het verschil tussen de lucht- en watertemperatuur.

Modelresultaten hebben aangetoond dat een groot meer (of een gelijkaardige watermassa, bijvoorbeeld een grote, traag stromende rivier) in of nabij een stad overdag een koeltepluim genereert die de stad koelt. Het effect is minder groot als het water warmer is. ’s Nachts daarentegen kan een warmtepluim waargenomen worden die tot op een afstand van meerdere kilometers een effect kan hebben. Hoe warmer het water, hoe sterker het opwarmend effect.

 

Ruimte-voor-water-Nachtelijke-hittestress

Bijkomende informatie uit de literatuur:

  • Oppervlaktewater (traag stromend en stilstaand) draagt bij tot het hitte-eilandeffect (Bosch P. 2014, Steeneveld et al. 2011), vooral in de late zomer en vroege herfst (Theeuws et al.)
  • Het percentage water in de buurt vertoont geen significante relatie met het stedelijk hitte-eilandeffect (Steeneveld et al. 2011)
  • Het nachtelijk opwarmend effect van een grote watermassa aan een temperatuur van 20 °C kan aan de rand van de watermassa tot 2 °C en meer bedragen (N.E. Theeuwes, A. Solcerová, G.J. Steeneveld, 2013)

Zoek concrete maatregelen met impact op hittestress ’s nachts